این روزها کارم همش گریه هست .نمی تونم بنویسم .یاد خاطرات گذشته در دلم زبانه میکشه و وجودم را به آتش می کشه .کنار آمدن باهاشون از مرگ سخت تره . خیلی احساس تنهایی دارم .

ببخشید چون که دیر به دیر می تونم به اینترنت سر بزنم مجبورم نظرات را تاییدی نگه دارم . از نسترن عزیزتر از جان خودم معذرت خواهی می کنم که جواب محبتاش رو واقعا نمی تونم اونطوری که شایسته هست بدم . از دوستان خیلی خوب دیگه زیتون سبز و یاس و شاپرک قصه ها هم خیلی عذر می خوام.

از اين بن بست تنگ من منى ها

ببر ما را به دشت روشنى ها

به قرآن، بى تو احساسى غريبيم

در اين دنياى آدم آهنى ها

دستانم از تو خالیست ولی قلبم از یاد تو و نور نگاهت لبریز است .

مادر روزت مبارک

از نرگسی عزیز و بسیار مهربونم که در این یک سال دوری از مادر حتی یک روز من و خانواده ام را تنها نگذاشتند و با دلداریهاشون ازراه بسیار دور غم دوری از مادرم را برای ما سبکتر کردند و خاصه این که خیلی مایه آرامش من هستند خیلی تشکر می کنم و بوجودشون افتخار می کنم.