! من یک مادرم .... همین

man-maadaram — Fri, 23 Oct 2009 09:57:06 GMT

این روزها کارم همش گریه هست .نمی تونم بنویسم .یاد خاطرات گذشته در دلم زبانه میکشه و وجودم را به آتش می کشه .کنار آمدن باهاشون از مرگ سخت تره . خیلی احساس تنهایی دارم .

ببخشید چون که دیر به دیر می تونم به اینترنت سر بزنم مجبورم نظرات را تاییدی نگه دارم . از نسترن عزیزتر از جان خودم معذرت خواهی می کنم که جواب محبتاش رو واقعا نمی تونم اونطوری که شایسته هست بدم . از دوستان خیلی خوب دیگه زیتون سبز و یاس و شاپرک قصه ها هم خیلی عذر می خوام.

برای امام زمانم

man-maadaram — Sat, 18 Jul 2009 11:02:06 GMT

از اين بن بست تنگ من منى ها

ببر ما را به دشت روشنى ها

به قرآن، بى تو احساسى غريبيم

در اين دنياى آدم آهنى ها

روزی برای تو

man-maadaram — Sun, 14 Jun 2009 14:09:06 GMT

دستانم از تو خالیست ولی قلبم از یاد تو و نور نگاهت لبریز است .

مادر روزت مبارک

یادت به خیر

man-maadaram — Sun, 31 May 2009 22:40:06 GMT

بیمارم ، مادر جان!
می دانم ، می بینی
می بینم ، می دانی
می ترسی، می لرزی
از کارم ، رفتارم ، مادر جان!

می دانم ، می بینی
گه گریم ، گه خندم
گه گیجم ، گه مستم
و هر شب تا روزش
بیدارم ، بیدارم ، مادر جان!

می دانم ، می دانی
کز دنیا ، وز هستی
هشیاری ، یا مستی
از مادر، از خواهر
از دختر، از همسر
از این یک ، وآن دیگر
بیزارم ، بیزارم ، مادر جان!

من دردم بی ساحل
تو رنجت بی حاصل
ساحر شو ، جادو کن
درمان کن ، دارو کن
بیمارم ،بیمارم ،بیمارم ،مادر جان!

از نرگسی عزیز و بسیار مهربونم که در این یک سال دوری از مادر حتی یک روز من و خانواده ام را تنها نگذاشتند و با دلداریهاشون ازراه بسیار دور غم دوری از مادرم را برای ما سبکتر کردند و خاصه این که خیلی مایه آرامش من هستند خیلی تشکر می کنم و بوجودشون افتخار می کنم.

مادر من

man-maadaram — Fri, 08 May 2009 06:25:59 GMT

سلام مادر خوبم
با یک نامه کودکانه از دخترت چطوری ؟اصلا نامه رو میخونی یا نه ؟ برای نسترن نوشتم که چه دلتنگ تو هستم . با این که عمری از من گدشته و خود صاحب فرزندی جوان هستم ولی باور بکن هنوز به محبت تو احتیاج داشتم و تو خیلی زود ترکم کردی . خیلی زود مرا با غصه و غمها ی روزگار تنها گذاشتی مادر .
دیروز به سرم زد به همون فروشگاهی که همیشه دوست داشتی برم و برات کادو بخرم . دیوانه شدم انگار .مادر دلم بهانه تو رو داره . کجاست که یاد مهربونیها و خوبیهاتو برای ما زنده نکنه . هانی یک ریز از تو می گه و عکسهات رو به چهار دیوار اتاق زده و باهات حرف میزنه .
با نسترن گاهی ایمیل بازی میکنیم . چقدر بوی تو رو میده مادر . کاشکی اینقدر از هم دور نبودیم .وقتی یادم میاد که با امیدواری از ایران می گفتی و از این که به دیدنش میری دلم آتش میگیره .مادر تو اینقدر دوست داشتنی بودی که هیچکس از تو خاطره بدی به ذهن نداره . چقدر دلم می خواد ببوسمت و بوت کنم . تو بوی عشق میدی مادرعزیزم .
از اینکه نمیتونم مرتب اینجا بنویسم خیلی ناراحتم .ولی مطمئن باش اینجا همیشه باقی میمونه مثل یادت که همیشه با ماست.

man-maadaram — Thu, 26 Feb 2009 04:45:06 GMT

سالروز شهادت هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، امام رضا(ع) تسلیت باد.

ای دریغ

man-maadaram — Sun, 18 Jan 2009 01:54:06 GMT

ای دریغ

دردا که دل نماند و بر او نام درد ماند

وز یار یادگار دلم یاد کرد ماند

بر شاخ عمر برق گذشت و خزان رسید

یک نیمه زو سیاه و دگر نیمه زرد ماند

بر نخل بخت و گلبن امیدم ای دریغ

خار بلا بماند، نه خرما نه ورد ماند

عمرم بشد به پای شب و روز و غم گذاشت

موکب دو اسبه رفت و همه راه‌گرد ماند

دل نقشی از مراد چو موم از نگین گرفت

یک لحظه جفت بود و همه عمر فرد ماند

گردون نبرد ساخت به خون‌ریز با دلم

در دیده خون دل ز نشان نبرد ماند

شب یلدا هست ولی مادر نیست

man-maadaram — Sat, 20 Dec 2008 18:21:10 GMT

امسال شب یلدا هیچ لطفی نداره . مادر جاتون خیلی برامون خالیه . اگر بودید حتما حافظ خوانی داشتی باز هم .

مادر تو شگفتي خلقتي/ تو لبريز از عظمتي/ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت

man-maadaram — Sun, 16 Nov 2008 15:01:47 GMT

مهرباني و لطافت مادر را بارها ياد کرده ايم و ستوده ايم، ولي من، لحظه هاي ناب خشم و قهر او را نيز مي ستايم. لحظاتي که پايم در راه مي لغزيد و سوي بيراهه مي رفتم. لحظاتي که دست به خطا مي بردم و از سر جهل راه عصيان پيش مي گرفتم. نه به کلام او دل مي سپردم و نه به نگاه زنهار زده اش وقعي مي نهادم. سر در جيب جهالت فرو کرده، راه خود مي رفتم و او چون کوهي سترگ، راه بر من مي بست. چون رودي خروشان مي خروشيد، آن گونه که خود را خردتر از آن مي ديدم که نافرماني کنم و چه زود پرده جهالتم دريده مي شد و چشم دلم گشوده، و مي ديدم که با آن خشم لبريز از مهرباني اش، چگونه راه مرا بر پرتگاه خطا بسته است و آن گاه، فروتنانه به سپاسش مي نشستم.

میشکا

man-maadaram — Wed, 22 Oct 2008 12:15:06 GMT

به دون شک بازگشت همگان به سوی خداست . اینجا را مادرم برای تنهاییهایش می نوشت . ولی بی خبر ترکمان کرد و این خانه بی صاحبخانه ماند .

برای آنکه چراغ این خانه بسوزد روزهای زیادی است می گردم که رمز عبور مادر را بیابم .خوشبختانه امروز آن را بین یادداشت های مهم مادر پیدا نمودم و با شوقی کودکانه برای نوشتن اینجا آمدم . از این به بعد من اینجا می نویسم. رنج های دوستان مادر و از همه بیشتر نرگسی که عزیز دل مادر بود ادامه اینجا را برایم وظیفه می کند. امیدوارم که بتوانم کمی از غم دوری مادر را فراموش کنم و شما هم کمی التیام بیابید . من تا به الان وبی نداشته ام و بلد نیستم که چه باید بکنم . اگر کمکم کنید خیلی متشکر می شوم.

میشکا